ميرزا محمد تقي الأصفهاني ( مترجم : مهدى حائرى قزوينى )
27
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى )
تلاش خالصانهاش در توجّه به سوى اللّه بوده ، از غير او بريده بود . اضافه بر اين ارادت شديدى نسبت به خاندان رسالت و ائمهء هدى عليهم السّلام داشت . و در تمام احوال به آنان توسّل مىجست . و در همه افعال و اقوالش به ايشان اقتدا مىكرد و از آن بزرگواران پيروى مىنمود و از تعاليم مقدسهء آنها بهره مىگرفت . بهخصوص به امام منتظر حجة بن الحسن - عجّل اللّه فرجه الشريف - توجّه ويژهاى داشت و در معرفت آن حضرت و انجام وظايفى كه لازم است اهل ايمان در زمان غيبت انجام دهند ، به مراحل و منازل و الا و شامخى نايل آمده بود . بهطورىكه چند كتاب و رسالهء مهم و سودمند در اينباره تأليف كرده كه مهمترين آنها همين كتاب « مكيال المكارم » است . كه به تفصيل دربارهاش سخن خواهيم گفت . توجّه به سوى خدا در زندگى اين سيد بزرگوار مؤلف - اعلى اللّه مقامه الشريف - خصوصيت قابل تقديرى وجود دارد كه لازم است به آن توجّه شود و آن عبارت است از اينكه : او به شؤون و زرقوبرق دنيا وقعى نمىنهاد و به اندكى از امور معيشت و كمى از مادّيات قناعت كرده بود . گويى كه اين فرمايش امير مؤمنان على عليه السّلام هميشه در پيش چشمش مجسم بود : « القناعة كنز لا يفنى » ؛ قناعت گنجى بىپايان است . در امور مادّى جامهء قناعت پوشيده ، از خلق اعراض نموده و به طلب علم و كمال پرداخته بود . نه در پى جاهوجلال مىرفت و نه در جمع مالومنال مىكوشيد . دنيا و آخرت خويش را با ولاى خاندان رسول اللّه عليهم السّلامآباد ساخته بود كه : هركه را خيمه به صحراى قناعت زدهاند * گر بلرزد همه وى را غم ويرانى نيست باوجود عمر كوتاهش آثار علمى و فرزندان صالحى به يادگار گذارده كه بهترين ذخيرهها و ارزندهترين يادگارها است . و هنوز نوادگانش از بركات انفاس قدسيهاش برخوردار و باتقوى و فضيلت مأنوسند : « و اين از فضل خداوند است كه به هركس از بندگان صالح خود بخواهد ، عنايت فرمايد . » دوران او پر از حوادث و مشكلات بود ؛ قتل و غارت ، قحطى و گرانى همهجا رواج داشت و فرقههاى باطل و روشهاى گمراهكننده در جامعه راه مىيافت . بهخصوص شهر اصفهان كه در آن هنگام به بدترين محنتها و بلاها گرفتار بود ، بااينحال در گوشهها مردانى بزرگ - از جمله سيد بزرگوار ما - به تكميل ايمان پرداخته و با دلهاى پراطمينان به فراگيرى علم و كوشش در عمل توجّه نمودهاند و حوادث روزگار در آنها تأثيرى نگذاشته و مصائب و محنتها آنان را متزلزل نساخته است و از تلاش پيگير دست برنداشتهاند . كه اگر ايشان را با ديگران مقايسه كنيم ، خواهيم ديد تفاوت راه از كجاست تا به كجا و آن هنگام است كه با ديدهء اعجاب و عظمت به آنان خواهيم نگريست .